مبانی نظری و پیشینه تحقیق درباره راهبرد های مقابله با استرس؛ doc

مباني نظري و پيشينه تحقيق درباره راهبرد هاي مقابله با استرس

دسته بندي : روانشناسي

فرمت فايل : doc

حجم فايل : 43 کيلو بايت

تعداد صفحات : 30

مباني نظري و پيشينه تحقيق درباره راهبردهاي مقابله با استرس

خصوصيات محصول:

فرمت : doc

تعداد صفحات : 30

بخشي از متن :

استرس

استرس شرايطي است که در نتيجه تعامل ميان فرد و محيط به وجود مي آيد و موجب ايجاد ناهماهنگي – چه واقعي و چه غير واقعي- ميان ملزومات يک موقعيت و منابع زيستي، رواني و اجتماعي فرد مي شود. در اينجا هر چهار جز را به طور مختصر توضيح مي دهيم(سارفينو، 1940؛ احمدي ابهري و همکاران، 1387):

جنبه هاي زيستي، رواني و اجتماعي استرس

مولفه هاي زيست شناختي استرس

الف) پاسخ سمپاتيک / آدرنال و هيپوفيز / آدرنال

وقتي مردم با چالشي رو برو مي شوند، معمولا تلاش زيادي براي کنار آمدن با آن به خرج مي دهند. همچنين وقتي مردم کنترل از دستشان خارج مي شود، معمولا کوشش مي کنند تا دوباره کنترل را به دست گيرند. تحت اين شرايط، بدن يک پاسخ سمپاتيک /آدرنال مي دهد. دستگاه سمپاتيک به فرد اجازه مي دهد با فعال ساختن بدن خود به درخواست هاي آني محيطي پاسخ گويد: ضربان قلب بالا مي رود، فشار خون افزايش مي يابد و فرد هشيار تر مي شود و خلاصه، فرد انگيخته مي شود (فرانکن، 1939؛ شمس اسفند آباد، محمودي، امامي پور،1384).

دستگاه سمپاتيک / آدرنال مسئول انگيختگي است و دستگاه هيپوفيز / آدرنال بيشتر مربوط به واکنش جنگ و گريز مي شود. در شرايط استرس پاسخ هاي سمپاتيک / آدرنال و هيپوفيز آدرنال همزمان رخ مي دهند. با وجود اين اين دو دستگاه در برخي از شرايط جداگانه عمل مي کنند. معمولا وقتي مي کوشيم با انجام دادن برخي از انواع رفتارهاي انطباقي بر استرس کنترل پيدا کنيم. وقتي سطح کنترل خود را به دست مي آوريم، سطح کورتيزل افت مي کند، در حالي که سطح اپي نفرين بالا مي رود. کور تيزول شاخص عمل دستگاه هيپوفيز/آدرنال و اپي نفرين به عنوان شاخص فعاليت دستگاه سمپاتيک/آدرنال مي دانند (فرانکن، 1939؛ شمس اسفند آباد و همکاران،1384).

نشانگان عمومي انطباق[1]

مطالعه علمي استرس با پژوهش‌هاي سليه[2] آغاز شد که اولين مقاله او در اين‌ زمينه‌ به‌ سال(1936) منتشر گرديد. وي تغييرات فيزيولوژيائي و روان‌شناختي ناشي‌ از‌ تنيدگي را مورد توجه قرار داد. سليه در اين تئوري تـشريح کـرد که چگونه تعادل حياتي از هم مي‌پاشد. وي واکنش در برابر استرس را در يک فرايند سه مرحله اي موسوم به نشانگان عمومي انطباق(GAS) خلاصه کرد(سارفينو، 1940؛ احمدي ابهري و همکاران، 1387):

مرحله هشدار[3]:نخستين مرحله GAS، همانند واکنش جنگ- يا گريز موردي اضطراري است-کار آن، بسيج نيروهاي بدن است. به هنگام آغاز مرحله هشدار، برانگيختگي روي مي دهد؛ اين برانگيختگي با وضعيت فشار خون سنجيده مي شود- براي مثال فشار خون براي يک لحظه پايين مي افتد، اما به سرعت بالا مي رود. برانگيختگي شديد، در نتيجه ترشح هورمون ها به وسيله سيستم غدد درون ريز ايجاد مي شود: غده هيپوفيز، ماده ACTH را ترشح مي کند که افزايش ترشح اپي نفرين، نور اپي نفرين و کورتيزول را به وسيله غددآدرنال در جريان خون، سبب مي شود. در پايان اين مرحله، بدن جامعا بسيج شده است تا در برابر استرس به شدت مقاومت نشان دهد. اما بدن نمي تواند اين برانپيختگي شديد را براي مدتي طولاني حفظ کند. بعضي از موجووداتي ک مدتي طولاني، در شرايط بسيار پر استرس مرحله هشدار نگه داشته شده اند، طي چند ساعت يا چند روز مرده اند(سارفينو، 1940؛ احمدي ابهري و همکاران، 1387).

[1]General Adaptation Syndrome

[2]Selye, H

[3]Alarm reaction